Η εξαίρετη ακουστική για την οποία το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου είναι διάσημο, οφείλεται στα πέτρινα εδώλια του (στα καθίσματα των θεατών), καθώς το σχήμα και η διάταξή τους είναι ιδανικά για το φιλτράρισμα των θορύβων χαμηλής συχνότητας, καταδεικνύει η έρευνα ειδικών επιστημόνων.

Ήδη από τον 1ο π.Χ αιώνα, ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος θαύμαζε το πώς οι αρχαίοι Ελληνες είχαν διαρυθμίσει τα καθίσματα της Επιδαύρου «σύμφωνα με την επιστήμη της αρμονίας» για να ακούγονται καθαρότερα οι φωνές των ηθοποιών. Ακόμα και ο παραμικρότερος ψίθυρος στη σκηνή του θεάτρου ακούγεται πεντακάθαρα στις τελευταίες θέσεις σε απόσταση 60 μέτρων. Εκτός από τις αρχαίες πηγές, «σύγχρονες ακουστικές έρευνες αποδεικνύουν ότι στα αρχαία θέατρα έχουν εφαρμοστεί βασικές αρχές σχεδιασμού που εξασφαλίζουν ηχοπροστασία, ακουστική ζωντάνια, διαύγεια και καταληπτότητα του θεατρικού λόγου. Μια από τις βασικότερες αρχές είναι η ενίσχυση της φωνής με έγκαιρες, θετικές ηχοανακλάσεις επάνω σε στοιχεία του θεάτρου (δάπεδο ορχήστρας, πρόσοψη κτιρίου σκηνής, λογείο), για την εξασφάλιση ενός φυσικού, αυτοδύναμου (παθητικού) μεγαφώνου, που αναπληρώνει τις ενεργειακές απώλειες, κυρίως στα υψηλότερα καθίσματα του κοίλου».

Oι υπολογισμοί τους έδειξαν ότι οι κλιμακωτές θέσεις του θεάτρου λειτουργούν ως ηχητικό φίλτρο, καθώς το σχήμα τους είναι ιδανικό για να καταστέλλει τους ήχους χαμηλής συχνότητας, κύριο συστατικό του θορύβου. Η διάταξη των θέσεων, που θυμίζει τα πάνελ ηχομόνωσης σε σχήμα αβγοθήκης, φιλτράρει τις συχνότητες κάτω από 500 Hertz, όπως το μουρμούρισμα του κοινού και το θρόισμα των φύλλων. Η εξασθένιση των χαμηλών συχνοτήτων επιτρέπει να ακούγονται πλουσιότερες οι φωνές των ηθοποιών, που αποτελούνται κυρίως από υψηλές συχνότητες. Η αφαίρεση των χαμηλών τόνων από τις φωνές δεν δημιουργεί πρόβλημα, καθώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συμπληρώνει τις συχνότητες που λείπουν - ένα φαινόμενο που αξιοποιείται σε ηχεία μικρού όγκου τα οποία ακούγονται στο αφτί πολύ μεγαλύτερα. Οι ερευνητές παραδέχονται ότι η παρουσία κοινού στο θέατρο πιθανότατα θα άλλαζε την ακουστική του με τρόπο που δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί, λόγω του περίπλοκου σχήματος και της ανομοιογένειας του ανθρώπινου σώματος. Υποστηρίζουν όμως ότι τα συμπεράσματά τους για το θέατρο της Επιδαύρου θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στο σχεδιασμό σταδίων με καλύτερη, φυσική ακουστική.

 Η λέξη Επίδαυρος σημαινει "Δρα Επι της Αυρας" Δεν είναι τυχαία και η ύπαρξη των Ασκληπιείων εκεί, που έχει να κάνει με τον ήχο, την ακουστική, την επίγεια μουσική αρμονία η οποία συγχρονίζεται με την συμπαντική μουσική αρμονία και την ίαση. Η ακουστική λοιπόν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου έχει το αξιοπερίεργο, ότι έτσι όπως ακούγονται καθαρά τα Ελληνικά εκεί, δεν μπορούν να ακουστούν άλλες γλώσσες, υπάρχει δηλ. κάποιου είδους συντονισμού του ήχου, της Μαθηματικής Ελληνικής γλώσσας, του χώρου και της ακουστικής,  και αυτό γιατί η Ελληνική γλώσσα είναι μουσική γλώσσα. Γνωστή δε η σχέση μεταξύ μουσικής αρμονίας και των μαθηματικών και των μαθηματικών με την αρμονία του σύμπαντος, όπως επίσης γνωστό είναι ότι στην αρχαία Ελλάδα η μουσική, η αριθμητική η γεωμετρία και η αστρονομία ήταν αδελφές επιστήμες.

Read 100classic books

1.1984 by George Orwell

2. To Kill A Mockingbird by Harper Lee

3. Animal Farm by George Orwell

4. Lord of the Flies by William Golding

5. Of Mice and Men by John Steinbeck

6. The Harry Potter Series by JK Rowling

7. A Christmas Carol by Charles Dickens

8. The Catcher in the Rye by JD Salinger

9. Great Expectations by Charles Dickens

10. Pride and Prejudice by Jane Austen

11. The Curious Incident of the Dog in the Night-Time by Mark Haddon

12. The Boy in the Striped Pyjamas by John Boyne

13. Jane Eyre by Charlotte Bronte

14. Brave New World by Aldous Huxley

15. Wuthering Heights by Emily Bronte

16. Frankenstein by Mary Shelley

17. Birdsong by Sebastian Faulks

18. A Kestrel for a Knave by Barry Hines

19. The Lord of the Rings trilogy by JRR Tolkien

20. Danny, Champion of the World by Roald Dahl

21. The Great Gatsby by F Scott Fitzgerald

22. The Book Thief by Markus Zusak

23. The Kite Runner by Khaled Hosseini

24. A Clockwork Orange by Anthony Burgess

25. A Passage to India by EM Forster

26. Private Peaceful by Michael Morpurgo

27. The Hobbit by JRR Tolkien

28. A Monster Calls by Patrick Ness

29. Adventures of Huckleberry Finn by Mark Twain

30. Holes by Louis Sachar

31. Catch-22 by Joseph Heller

32. The Noughts and Crosses trilogy by Malorie Blackman

33. Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde by Robert Louis Stevenson

34. War Horse by Michael Morpurgo

35. Atonement by Ian McEwan

36. The Hunger Games trilogy by Suzanne Collins

37. His Dark Materials by Philip Pullman

38. Dracula by Bram Stoker

39. Fahrenheit 451 by Ray Bradbury

40. A Room With a View by EM Forster

40. Beloved by Toni Morrison

42. Wonder by RJ Palacio

43. Emma by Jane Austen

44. Gulliver's Travels by Jonathan Swift

45. Half a Yellow Sun by Chimamanda Ngoxi Adichie

45. The Color Purple by Alice Walker

47. Oliver Twist by Charles Dickens

48. The Sherlock Holmes series by Arthur Conan Doyle

49. Cider with Rosie by Laurie Lee

50. One Flew Over the Cuckoo's Nest by Ken Kesey

51. Anita and Me by Meera Syal

52. The Discworld series by Terry Pratchett

53. Around the World in Eighty Days by Jules Verne

54. Skellig by David Almond

55. Life of Pi by Yann Martel

56. Tess of the d'Urbervilles by Thomas Hardy

57. The Artemis Fowl series by Eoin Colfer

58. A Modest Proposal by Jonathan Swift

59. My Family and Other Animals by Gerald Durrell

60. Things Fall Apart by Chinua Achebe

61. Brighton Rock by Graham Greene

62. Never Let Me Go by Kazuo Ishiguro

63. The Fault In Our Stars by John Green

64. Dubliners by James Joyce

65. Face by Benjamin Zephaniah

66. When Hitler Stole Pink Rabbit by Judith Kerr

67. White Teeth by Zadie Smith

68. Treasure Island by Robert Louis Stevenson

69. Cry, the Beloved Country by Alan Paton

69. Little Women by Louisa May Alcott

71. Do Androids Dream of Electric Sheep? by Philip K Dick

71. I am David by Anne Holm

73. The Bell Jar by Sylvia Plath

73. The Picture of Dorian Gray by Oscar Wilde

73. V for Vendetta by Alan Moore and David Lloyd

76. The Grapes of Wrath by John Steinbeck

77. A Song of Ice and Fire series by George RR Martin

78. The Old Man and the Sea by Ernest Hemingway

79. Angus, Thongs and Full-Frontal Snogging by Louise Rennison

79. Empire of the Sun by JG Ballard

79. On the Road by Jack Kerouac

82. The Mayor of Casterbridge by Thomas Hardy

83. A Portrait of the Artist as a Young Man by James Joyce

83. Billy Liar by Keith Waterhouse

83. The Adventures of Tom Sawyer by Mark Twain

86. A Gathering Light by Jennifer Donnelly

86. Heroes by Robert Cormier

88. Refugee Boy by Benjamin Zephaniah

89. One Day in the Life of Ivan Denisovich by Aleksandr Solzhenitsyn

89. Schindler's Ark by Thomas Keneally

91. Forever by Judy Blume

92. Coram Boy by Jamila Gavin

92. Stone Cold by Robert Swindells

94. A Time to Dance by Bernard MacLaverty

95. Cat's Eye by Margaret Atwood

95. Cloud Atlas by David Mitchell

97. The War of the Worlds by HG Wells

97. The Tracy Beaker series by Jacqueline Wilson

99. Bridge to Terabithia by Katherine Paterson

99. Kidnapped by Robert Louis Stevenson

100. The Time Machine by HG Wells

http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/POETS/POETS.html

poetry

Επαγγέλματα που χάνονται τσαρουχάς, γανωτής

Ο Ιούλιος ή Ιούλης ή Θερνόν (ποντιακά, συναντάται και ως Χορτοθέρτς), είναι ο έβδομος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας του έτους και ονομάζονταν Εκατομβαιών διάρκειας 30 ημερών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα από 23 Ιουνίου έως τις 23 Ιουλίου. Είναι ο ενδέκατος μήνας κατά το Εκκλησιαστικό ημερολόγιο που αρχίζει τον Σεπτέμβριο, και ο πέμπτος κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, γι' αυτό αρχικά στα Λατινικά ονομάζοντανQuintilis. 

Αργότερα, όμως, ο Αύγουστος Καίσαρας για να τιμήσει τον Ιούλιο Καίσαρα του έδωσε το όνομα Ιούλιος. όγω των γεωργικών αυτών ασχολιών, ο Ιούλιος ονομάζεται και Αλωνάρης ή Αλωνιστής, αφού το μήνα αυτό γίνεται το αλώνισμα των δημητριακών. Παλαιότερα, όταν δεν υπήρχαν οι σύγχρονες μηχανές, οι γεωργοί μας καθάριζαν από τα αγριόχορτα το αλώνι που βρισκόταν σε μέρος που να το φυσούν οι περισσότεροι άνεμοι και ήταν στρωμένο με πέτρα ή συχνότερα με χώμα. Όπως γράφει σ’ ένα ποίημά του και ο Γεώργιος Δροσίνης (1859-1951): «Στ’ αλώνια καλοσάρωτα / και ξεχορταριασμένα / θα ξαπλωθούν οι θημωνιές / ξανθόμαλλες πλεξίδες». Τα βόδια, τα άλογα, τα γαϊδούρια ή τα μουλάρια που χρησιμοποιούνταν ήταν ζεμένα το ένα δίπλα στο άλλο και γυρνούσαν γύρω από τον κεντρικό στύλο ποδοπατώντας έτσι στα στάχυα. Πολλές φορές χρησιμοποιούσαν και τη «δοκάνα», μια ειδικά διαμορφωμένη πλατφόρμα που θρυμμάτιζε τα στάχυα. Κατόπιν με ένα δικράνι, σαν φτυάρι, ξεκινούσε το λίχνισμα, δηλαδή η διαδικασία που ξεχώριζε τον καρπό από το άχυρο με τη βοήθεια του ανέμου. Σύμφωνα, πάντως, με τα έθιμα του αλωνίσματος δεν κάνει να βρεθεί στο αλώνι γυναίκα με ρόκα γνέθοντας γιατί «είναι ξωτικιά και διώχνει τον άνεμο και δεν μπορούν να ανεμίσουν (λιχνίσουν)». Πολλά από τα έθιμα αυτά προέρχονται μάλιστα από τα αρχαιοελληνικά Θαλύσια, προς τιμήν της Δήμητρας.

Με το λίχνισμα συνδέεται επίσης και ο Προφήτης Ηλίας που διαφεντεύει τους ανέμους και του οποίου η μνήμη γιορτάζεται στις 20 του μήνα. Γι’ αυτό άλλωστε ο Ιούλιος ονομάζεται και Αϊλιάτης ή Αϊλιάς. Ο Προφήτης Ηλίας, όμως, είναι συνδεδεμένος και με τις βροχές και με τις κορυφές των βουνών. Σε κάθε περιοχή θα βρούμε κι από ένα ξωκλήσι του. Από την αρχαιότητα άλλωστε οι κορυφές ήταν κέντρα λατρείας και ταυτίζονταν με τον Δία, που ήταν επίσης και θεός των μετεωρολογικών φαινομένων, εξ ου και οι ονομασίες του Νεφεληγερέτης, Υέτιος και Κεραύνιος, ιδιότητες που οι νεοέλληνες, αλλά και οι Σλάβοι, αποδίδουν και στον Προφήτη Ηλία.

Tρυφή

Τρυφή είναι η πολυτέλεια, η μαλθακότητα, η ζωή χωρίς έγνοιες και σκοτούρες από το ρήμα θρύπτω, που σημαίνει κομματιάζω. 

Η έκφραση θρύμμα καὶ τρύφος ή θρύμματα καὶ τρύφοι ήταν ισοδύναμη με την δική μας γυαλιά καρφιά. Η ινδοευρωπαϊκή ρίζα του θρύπτω συγγενεύει ετυμολογικά με το γερμανικό triefen, που έχει την σημασία του στάζω. Όταν στάζω, δίνω την εντύπωση ότι το σύνολο που έχω είναι σπασμένο σε μικρά, μικρά κομματάκια, σε θραύσματα. Πώς από τα κομμάτια προέκυψε η καλοπέραση, έχει αξία να ακούσουμε. Όταν θραύω, σπάζω, θρυψαλίζω, κομματιάζω, μπορώ να το κάνω κυριολεκτικώς και μεταφορικώς. Δηλαδή, το θρύπτω στα κείμενα είχε την έννοια του διαφθείρω. Επομένως και η τρυφή (από το θρυφή με ανομοίωση) ήταν η διαφθορά που προέρχεται από την ραστώνη, την τεμπελιά την καθημερινότητα χωρίς νόημα και εργασία. Ο Ευριπίδης χαρακτηρίζει τις υπερβολικές απολαύσεις, τις ἄγαν τρυφάς, κακόν παίδευμα, κακή ενασχόληση.

Γρήγορα η λέξη, λοιπόν, συνδέθηκε με την φιληδονία, την αγάπη για τις σαρκικές απολαύσεις και την χλιδή. Έγινε συνώνυμη του συβαριτισμού, για τον οποίο σας έχουμε μιλήσει σε άλλη ευκαιρία.

Στην οικογένεια της τρυφής βρίσκεται και ο τρυφηλός, ο μαλθακός, φιλήδονος, ηδυπαθής και καλοπερασάκιας. Μια άλλη λέξη για την φιληδονία, την άνεση είναι η τρυφηλότητα.

Σε αυτή την γεμάτη χαρές και πανηγύρια ατμόσφαιρα έρχεται και ο Τρύφων ή όπως τον αποκαλούμε εμείς ο Τρύφωνας. Μόνο που τον αδικούμε, λέγοντας ότι του αρέσουν μόνο οι υλικές απολαύσεις. Γιατί ο Τρύφων ονομάζεται έτσι, επειδή είναι γλυκός και τρυφερός, απαλός με καλούς και ευγενικούς τρόπους.

Στην ίδια οικογένεια με τον Τρύφωνα, συνεπώς, βρίσκεται ο τρυφερός και η τρυφερότητα. Υπήρχε και το τρυφεραίνομαι. Αυτό σήμαινε γίνομαι τρυφερός, κάνω τον ιδιότροπο, κάνω νάζια. Εμείς μιλάμε, επίσης, και για τρυφεράδα και τρυφερούδια.

Υπήρχε φυσικά και το τρυφάω – τρυφῶ. Περιέγραφε μια κατάσταση που είχε να κάνει με την πολυτελή ζωή, η οποία όμως οδηγεί τον άνθρωπο ενίοτε στο να συμπεριφέρεται τρυφηλῶς ήτρυφηλά θα λέγαμε εμείς οι Νεοέλληνες.

Θα εντρυφήσουμε λίγο στην λέξη, θα ασχοληθούμε διεξοδικά, δηλαδή, πηγαίνοντας λίγο πίσω στα παλαιότερα κείμενά μας:

Ο φιλήδονος λεγόταν τρύφαξ, αυτός που φορούσε μαλακά ρούχα τρυφεραμπέχονος, ο αβροδίαιτος, τρυφερόβιος και τρυφητής.

Ένα είδος βοτάνου, η τρυφερομάννα, φύτρωνε ανάμεσα στις πέτρες και ανέβλυζε ένα λευκό υγρό σαν γάλα.

https://www.auth.gr/video/15394
Μαρωνίτης